حرکت به سمت عکاسی مستند صحنه پردازی شده

تهمینه منزوی در دومین نشست نگاه شخصی  در ششمین روز 10روز با عکاسان از تجربیات عکاسی خود گفت.

منزوی در ابتدای این نشست گفت: من بعد از سال 85 که از دانشگاه و از رشته عکاسی فارغ التحصیل شدم عکاسی با دوربین آنالوگ را شوع کردم داشتم. خوشبختانه من دو استاد گرانقدر داشتم که مرا هرچه بیشتر به سمت عکاسی مستند سوق دادند. به توصیه بهمن جلالی و کاوه کاظمی عکاسی خیابانی را شروع کردم. در اولین مجموعه خود به ویترین لباس عروسی فروشی ها پرداختم که تا سال 92 طول کشید و اولین نمایشگاه انفرادی من نیز با همین عکس ها شکل گرفت.

او سپس مجموعه «باغ انگوری» خود را به نمایش درآورد که مربوط به خوابگاه زنان معتاد بود و برنده جایزه شید شده بود.

منزوی گفت: از سال 90 تا 92 فعالیت خاصی نداشتم. بعد از آن مجموعه «اندر احوالات من؛ملقب به تاج بخش» را کار کردم که تجربه ای در حوزه عکاسی صحنه پردازی شده بود و بعد از این بود که برای نخستین بار به افغانستان سفر کردم. در این سفر تک فریم هایی را گرفتم که سیر داستانی خاصی نداشتند. اما در سفر بعدی خود به ماجرای سنگسار یک زن محقق افغانی و حواشی پیرامون آن پرداختم.

وی درباره آخرین مجموعه خود که «گذشته استمراری» نام دارد نیز گفت: در این مجموعه بر ویرانه ها تمرکز کردم و سعی کردم در هر کدام از این عکس ها از افراد محلی در یک چیدمان و عکاسی صحنه پردازی شده استفاده کنم به نوعی که این عکس ها شکل مستند داشته باشند.

تاریخ خبر: 1396/09/21