قابلیت چهارمحال و بختیاری برای عکاسی

مریم آل مومن دهکردی از شهرکرد در دومین نشست نگاه شخصی در روز نخست از تجربه های عکاسی خود سخن گفت.

او در ابتدای این نشست عنوان کرد: در هنرستان گرافیک خواندم و علاقه به عکاسی در من از همان ابتدا وجود داشت. چند سال قبل ورک شاپی در حیطه عکاسی برگزار شد که این کارگاه به شدت تاثیر گذار بود  و موجب شد به صورت جدی عکاسی را دنبال کنم.

آل مومن دهکردی گفت: متاسفانه یا خوشبختانه عکاسان سرشناس و استادان عکاسی از دسترس عکاسان شهرستانی دور هستند. به همین دلیل ما باید آن قدر عکاسی کنیم تا عکس هایمان به کیفیت مطلوبی برسد و بتوانیم این عکس ها را به دیگران نشان بدهیم. واقعیت آن جاست که نباید از رابطه ها در عکاسی غافل شد هر چند که کار خوب راه خودش را پیدا می کند.

این عکاس ضمن نشان دادن مجموعه عکس خود از عروسی ایلات و عشایر بختیاری، گفت: استان ما تقریبا قابلیت های فراوانی برای عکاسی دارد چون هم چنان بکر مانده است. از سویی ما بزرگ ترین قوم کوچ رو در دنیا را در منطقه خود داریم. یکی از این سوژه ها عروسی این عشایر بختیاری است که به شدت هم افراد متمولی هستند و در فضاهای خاصی اقدام به برپایی عروسی می کنند و معمولا لباس هایشان پر از رنگ است.

او سپس تازه ترین مجموعه خود«سلیمان ، مهناز و علی» را به نمایش در آورد  که به تصاویری از یک خانواده روستایی در یکی از دورافتاده ترین نقاط استان چهارمحال و بختیاری مربوط بود. در این تصاویر عکس هایی از سه فرزند معلول این خانواده و شرایط بحرانی مادر این فرزندان به تصویر در آمده بود که همگی این تصاویر به شکل سیاه و سفید ثبت شده بودند.

آل مومن دهکردی در نهایت نیز مجموعه زیارت خود را به تصویر کشید که مربوط به زنی به نام فاطمه خانم بود. این عکس ها مربوط به داستان زنی بود که نزدیک به 10 سال است فرزندش ناپدید شده است.

 

تاریخ خبر: 1396/09/17