دوربین درمانی ساسان مویدی با حضور در کردستان

ساسان مویدی عکاس  با نمایش 4 مجموعه عکس خود از دوران های مختلف کاری خود درباره مسیر کار حرفه ایش توضیحاتی را ارائه کرد.

او در ابتدای این نشست به حضورش در تلویزیون آموزشی (شبکه 2 فعلی) در سال های قبل از انقلاب اشاره کرد و گفت: من سال ها در آن جا مشغول بخش تکثیر بودم و مقالات بسیاری را که برای کلاس های درسی تنظیم می شد را تکثیر می کردم. روزی به من گفتند قرار است ما مجله ای داخلی منتشر کنیم و تو باید عکاسی کنی. ابتدا گفتم نمی توانم اما به دستور من طی دو هفته در کنار فواد نجف زاده همه چم و خم های عکاسی را فرا گرفتم و از همان جا برای عکاسی تئاترها، ضبط برنامه های استدیویی و غیره می رفتم.

مویدی ادامه داد: زمانی که انقلاب رخ داد و همه چیز بهم ریخت من به واحد عکاسی تلویزیون رفتم و با دریافت نگاتیو شروع کردم به عکاسی از انقلاب تا زمان جنگ که بعد از سربازی من به موسسه سروش رفتم و به شکل مستقیم با استاد بهمن جلالی همکاری کردم. من آن زمان و بعد از بمباران های پیاپی تهران احساس کردم که تهران خودش با منطقه جنگی تفاوتی ندارد برای همین خانواده خودم را به مکان امنی فرستادم و شروع به عکاسی از مناطق مورد اصابت موشک قرار گرفته کردم و از سویی تصویرهای فراوانی از شادی و زندگی مردم در پناهگاه ها ثبت کردم که مجموعه «50 روز تهران» حاصل آن روزهاست.

این عکاس جنگ گفت: بعد از آن درست 14 ساعت پس از حمله صدام به حلبچه به آن جا رفتم و شاید اولین عکاسی بودم که از حلبچه عکاسی کردم و همین مسئله موجب شد تا من رابطه خوبی با مردم کردستان پیدا کنم رابطه ای که هنوز هم ادامه دارد تا جایی که من مجموعه های فراوانی درباره زنان ایزدی دارم وسفرهای متعددی به مناطق کرد نشین دارم.

او گفت: مجموعه «صلاح و سروه» که ماجرای زندگی عاشقانه یک مجروح جنگ با همسرش است هم در دل این سفرها شکل گرفت. مجموعه ای که برای من بعد از پنج سال هنوز بسته نشده است و دوست ندارم آن را ببندم و به همین دلیل من هر فصل به خانه این دو سری می زنم و از زندگی آن ها عکاسی می کنم.

مویدی گفت: در این سال ها دوربین درمانی کرده ام. دوربین به من آرامش می دهد تا به بدی ها فکر نکنم. مشکلاتم را با دوربینم رفع می کنم و زمانی که دست به دوربینم افسرده نمی شوم.

در ادامه این نشست علی فریدونی و مهدی منعم دو عکاس مطرح جنگ نیز به تمجید از فعالیت های مویدی پرداختند. منعم گفت: ما در این سال ها سعی کردیم برای مردم عکس بگیریم و فریادی را که نشان دهنده هویت ماست را به گوش آن ها برسانیم و ای کاش مسئولان ما این را می دیدند.

 

تاریخ خبر: 1396/09/22